luginë barike
Një konfigurim izobarik, analog me një brazdë ose gropë presioni të ulët në sipërfaqe, që i përgjigjet një rajoni të atmosferës ku presioni është relativisht i ulët, pa qenë i lidhur me një qarkullim të mbyllur. Është një zonë e zhytur ose luginë; në rastin në fjalë, fusha e presionit merr një formë të ngjashme të zgjatur. Në një hartë të ajrit të sipërm paraqet një formë karakteristike V, me konkavitetin të drejtuar drejt një depresioni. Aksi i saj është vija imagjinare që bashkon pjesën e saj konvekse (kulmin e V-së) me qendrën e depresionit, dhe tenton të jetë e prirur në raport me drejtimin e lëvizjes së vetë luginës. Konceptualisht, luginat barike mund të konsiderohen si meandra të mëdha ajri të ftohtë që zbresin nga rajonet polare drejt zonës subtropikale, duke formuar pjesë - ashtu si kreshtat - të valëve të mëdha atmosferike që rrethojnë secilën nga hemisferat e Tokës (vala Rossby). Në pjesën e përparme të luginës (zona ku del ajri i ftohtë) favorizohet ciklogjeneza, duke qenë një zonë me paqëndrueshmëri të theksuar atmosferike, ku konvekcioni tenton të zhvillohet, duke prodhuar veprimtari stuhie.
Terma të lidhur: luginë barike (sipërfaqësore), Vija e vazhdës barike