ร่องความกดอากาศต่ำ

โครงแบบความกดอากาศเท่า คล้ายคลึงกับร่องหรือแอ่งความกดอากาศต่ำที่พื้นผิว ซึ่งตรงกับบริเวณของบรรยากาศที่ความกดอากาศค่อนข้างต่ำ โดยไม่สัมพันธ์กับการหมุนเวียนแบบปิด เป็นพื้นที่เว้าหรือหุบเขา ในกรณีนี้ สนามความกดอากาศจะมีรูปทรงยืดยาวคล้ายกัน บนแผนที่ระดับบน มันมีรูปทรงตัว V อันเป็นลักษณะเฉพาะ โดยส่วนเว้าชี้ไปทางบริเวณความกดอากาศต่ำ แกนของมันคือเส้นสมมติที่เชื่อมส่วนนูน (ยอดของตัว V) กับศูนย์กลางของดีเปรสชัน และมักจะเอียงตามทิศทางการเคลื่อนที่ของร่องความกดอากาศต่ำนั้นเอง ในเชิงแนวคิด ร่องความกดอากาศต่ำสามารถถือได้ว่าเป็นการโค้งไปมาขนาดใหญ่ของอากาศเย็นที่เคลื่อนตัวลงมาจากภูมิภาคขั้วโลกสู่เขตกึ่งเขตร้อน ก่อตัวเป็นส่วนหนึ่ง - เช่นเดียวกับสันความกดอากาศสูง (ridges) - ของคลื่นบรรยากาศขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบซีกโลกแต่ละซีกของโลก (คลื่นรอสบี, Rossby wave) ในส่วนหน้าของร่องความกดอากาศต่ำ (บริเวณที่อากาศเย็นไหลออก) การก่อตัวของไซโคลนได้รับการส่งเสริม เนื่องจากเป็นเขตที่มีความไม่เสถียรของบรรยากาศอย่างเด่นชัด ซึ่งการพาความร้อนมีแนวโน้มที่จะพัฒนาขึ้น ก่อให้เกิดกิจกรรมของพายุ