τάφρος

Μια ισοβαρική διαμόρφωση, ανάλογη με ένα επιφανειακό αυλάκι ή κοίλωμα χαμηλής πίεσης, που αντιστοιχεί σε μια περιοχή της ατμόσφαιρας όπου η πίεση είναι σχετικά χαμηλή, χωρίς να συνδέεται με κλειστή κυκλοφορία. Είναι μια βυθισμένη περιοχή ή κοιλάδα· στην περίπτωση που μας απασχολεί, το πεδίο πίεσης λαμβάνει ένα παρόμοια επιμηκυμένο σχήμα. Σε έναν χάρτη ανώτερης ατμόσφαιρας παρουσιάζει ένα χαρακτηριστικό σχήμα V, με την κοιλότητα στραμμένη προς μια ύφεση. Ο άξονάς της είναι η νοητή γραμμή που ενώνει το κυρτό της τμήμα (την κορυφή του V) με το κέντρο της ύφεσης, και τείνει να είναι κεκλιμένος σε σχέση με την κατεύθυνση κίνησης της ίδιας της τάφρου. Εννοιολογικά, οι τάφροι μπορούν να θεωρηθούν ως μεγάλοι μαίανδροι ψυχρού αέρα που κατεβαίνουν από τις πολικές περιοχές προς τον υποτροπικό χώρο, αποτελώντας μέρος -όπως και οι ράχες- των μεγάλων ατμοσφαιρικών κυμάτων που περιβάλλουν καθένα από τα ημισφαίρια της Γης (κύμα Rossby). Στο μπροστινό τμήμα της τάφρου (την περιοχή από όπου εξέρχεται ο ψυχρός αέρας) ευνοείται η κυκλογένεση, καθώς πρόκειται για ζώνη έντονης ατμοσφαιρικής αστάθειας, όπου τείνει να αναπτύσσεται συναγωγή, παράγοντας καταιγιδική δραστηριότητα.