ildoa

Gainazaleko presio baxuen ildo edo sakonunearen antzeko konfigurazio isobarikoa da, presioa nahiko baxua den atmosferako eskualde bati dagokiona, zirkulazio itxi batekin lotu gabe. Mapa topografiko batean ildo bat eremu sakondu edo haran bat den bezala, kasu honetan presio-eremuak antzeko forma luzatua hartzen du. Altuerako mapa batean V baten forma bereizgarria erakusten du, ahurgunea baxu batera zuzenduta duela. Bere ardatza da bere zati konbexua (V-aren erpina) sakonunearen erdigunearekin lotzen duen lerro irudizkoa, eta ildoak berak duen desplazamendu-norabidearekiko okertuta egon ohi da. Kontzeptualki, ildoak eskualde polarretatik eskualde subtropikaleraino jaisten diren aire hotzeko meandro handitzat har daitezke, gainazal-gandorekin batera Lurreko hemisferio bakoitza inguratzen duten uhin atmosferiko handien parte direla (Rossbyren uhina). Ildoaren aurrealdean (aire hotzaren irteera-eremuan) ziklogenesia bultzatzen da, atmosfera-ezegonkortasun nabarmeneko eremua baita, non konbekzioa garatzeko joera dagoen, ekaitz-jarduera sortuz.