chlorofluorowęglowodory

Akronim używany na całym świecie dla chlorofluorowęglowodorów. Te syntetyczne związki chemiczne pochodzenia przemysłowego, znane również jako freony, zaczęły być używane w latach 30. XX wieku jako środki chłodnicze, włączane do obiegów lodówek w celu zastąpienia toksycznego, żrącego amoniaku. Od lat 60. zacząły być masowo stosowane jako gazy wytłaczające w aerozolach (lakiery, farby...) oraz jako rozpuszczalniki w środkach czyszczących ze względu na ich pozorny brak toksyczności i palności, a także pozornie niską reaktywność chemiczną. Dzwonki alarmowe zadzwoniły w połowie lat 70., kiedy chemicy F. Sherwood Rowland i Mario Molina odkryli, że ze względu na swój długi czas przebywania w atmosferze gazy te niszczyły cząsteczki ozonu stratosferycznego, przyczyniając się do spadku stężenia tego gazu nad Antarktydą. Po wejściu w życie Protokołu z Montrealu - 1 stycznia 1989 r. - ich produkcja została zakazana, będąc stopniowo zastępowaną przez inne, bardziej nieszkodliwe związki chemiczne.