ကလိုရိုဖလူရိုကာဗွန်များ

ကလိုရိုဖလူရိုကာဘွန်များအတွက် နိုင်ငံတကာသုံး အတိုကောက်စာလုံးဖြစ်သည်။ ဤစက်မှုလုပ်ငန်းသုံး၊ ဖရီယွန်ဟုလည်း လူသိများသော ဓာတုဒြပ်ပေါင်းများသည် ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်များတွင် အအေးခံစက်များအတွင်း ဆေးဝါးအန္တရာယ်ရှိသော၊ သတ္တုကိုသန့်စင်စေသော အမိုးနီးယားကို အစားထိုးရန် အအေးခံဓာတ်များအဖြစ် စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၁၉၆၀ ပြည့်နှစ်များမှစတင်၍ ၎င်းတို့တွင် အဆိပ်အတောက်နှင့် မီးလောင်မှု ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိသလိုပင်ရှိပြီး ဓာတုတုံ့ပြန်မှုနည်းပါးသည့် အသွင်တူသော ဂုဏ်သတ္တိများကြောင့် (အလှကုန်ဆေးရည်များ၊ ဆေးရေများ...) ဖျန်းစက်ဓာတ်များအဖြစ်နှင့် သန့်ရှင်းရေးထုတ်ကုန်များအတွင်း ကျင်ဆေးများအဖြစ် အလုံးအရင်းအသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်များ အလယ်ပိုင်းတွင် သတိပေးမှုများ စတင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအခါ ဓာတုဗေဒပညာရှင် F. Sherwood Rowland နှင့် Mario Molina တို့သည် ဤဓာတ်ငွေ့များသည် လေထုအတွင်း ကြာရှည်စွာနေထိုင်ခြင်းကြောင့် စထရက်တိုစဖီးယားရှိ အိုဇုန်းမော်လီကျူးများကို ဖျက်ဆီးကာ အန်တာတိကတိကာအထက်ရှိ ထိုဓာတ်ငွေ့၏ ပါဝင်မှုနှုန်း လျော့ကျစေရာတွင် ပါဝင်နေကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၁ ရက်နေ့တွင် အသက်ဝင်ခဲ့သော မွန်ထရီရယ် (Montreal) ပရိုတိုကောနောက်ပိုင်း၊ ၎င်းတို့၏ ထုတ်လုပ်မှုကို တားမြစ်ခဲ့ပြီး၊ ပိုမိုအန္တရာယ်နည်းသော အခြားဓာတုဒြပ်ပေါင်းများဖြင့် တဖြည်းဖြည်း အစားထိုးခဲ့ကြသည်။