levante

Nome xenérico dado ao vento do leste, de uso común en todo o litoral mediterráneo español. O termo fai referencia ao vento que sopra por onde se levanta (sae) o sol. Ao ter un percorrido marítimo, é un vento fresco e moi húmido que contribúe á formación de nubes nas serras adxacentes á costa e á xeración de choivas moi eficientes, sempre e cando a situación meteorolóxica sexa propicia para iso. No estreito de Xibraltar e zonas adxacentes, este vento canalízase e acelérase, adquirindo identidade propia. Alí, tanto a frecuencia como a intensidade do levante convérteno nun elemento meteorolóxico moi destacado. Aínda que pode soprar en calquera época do ano, é máis frecuente desde a primavera ao outono, favorecido pola posición que adoita ocupar o anticiclón dos Azores, abrazando gran parte da península ibérica. En zonas situadas máis ao leste, tamén se manifesta durante o outono, asociado a intensos temporais mediterráneos. O levante no Estreito pode chegar a soprar ata 50 días seguidos e alcanzar refachos máximos superiores aos 100 km/h en Punta Europa (Xibraltar) e en Tarifa, onde case o 60 % das veces que sopra levante é forte ou moi forte. Sopra, en promedio, 165 días ao ano; un dato que coincide case exactamente cos días de poñente, aínda que este último vento (do oeste) non adoita ser tan forte.