Λεβάντες

Η γενική ονομασία που δίνεται στον ανατολικό άνεμο, που χρησιμοποιείται συνήθως σε όλη την ισπανική μεσογειακή ακτή. Ο όρος αναφέρεται στον άνεμο που φυσάει από εκεί όπου ανατέλλει ο ήλιος (levanta = ανατέλλει). Έχοντας θαλάσσια διαδρομή, είναι ένας δροσερός και πολύ υγρός άνεμος που συμβάλλει στον σχηματισμό νεφών πάνω από τις ορεινές οροσειρές που γειτνιάζουν με την ακτή και στη δημιουργία πολύ αποτελεσματικών βροχοπτώσεων, εφόσον η μετεωρολογική κατάσταση είναι ευνοϊκή γι' αυτό. Στα Στενά του Γιβραλτάρ και στις γειτονικές περιοχές, αυτός ο άνεμος διοχετεύεται και επιταχύνεται, αποκτώντας τη δική του ταυτότητα. Εκεί, τόσο η συχνότητα όσο και η ένταση του Λεβάντε τον καθιστούν ένα πολύ σημαντικό μετεωρολογικό στοιχείο. Αν και μπορεί να φυσήξει οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, είναι πιο συχνός από την άνοιξη έως το φθινόπωρο, ευνοούμενος από τη θέση που συνήθως καταλαμβάνει ο αντικυκλώνας των Αζορών, αγκαλιάζοντας μεγάλο μέρος της Ιβηρικής Χερσονήσου. Σε περιοχές πιο ανατολικά, εκδηλώνεται επίσης κατά το φθινόπωρο, σε συνδυασμό με έντονες μεσογειακές καταιγίδες. Ο Λεβάντες στα Στενά μπορεί να φυσήξει έως και 50 συνεχόμενες ημέρες και να φτάσει σε μέγιστα ριπαία έως και πάνω από 100 km/h στην Punta Europa (Γιβραλτάρ) και στο Ταρίφα, όπου σχεδόν το 60% του χρόνου που φυσάει ο Λεβάντες είναι δυνατός ή πολύ δυνατός. Φυσάει, κατά μέσο όρο, 165 ημέρες τον χρόνο· αριθμός που συμπίπτει σχεδόν ακριβώς με τις ημέρες του Πονιέντε, αν και αυτός ο τελευταίος άνεμος (από τα δυτικά) συνήθως δεν είναι τόσο δυνατός.