ლევანტე
აღმოსავლეთის ქარის ზოგადი სახელწოდება, რომელიც ჩვეულებრივ გამოიყენება ესპანეთის ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე. ტერმინი აღნიშნავს ქარს, რომელიც იქიდან ქრის, საიდანაც მზე ამოდის (levanta = ამოდის). ზღვისპირა გზის გამო ეს არის გრილი და ძალიან ნესტიანი ქარი, რომელიც ხელს უწყობს ღრუბლების ფორმირებას სანაპიროს მიმდებარე მთაგრეხილებზე და ძალიან ეფექტიანი ნალექების გენერირებას, თუკი მეტეოროლოგიური სიტუაცია ამისთვის ხელსაყრელია. გიბრალტარის სრუტესა და მიმდებარე ტერიტორიებზე ეს ქარი არხდება და აჩქარდება, რის შედეგადაც საკუთარ იდენტობას იძენს. იქ ლევანტეს როგორც სიხშირე, ისე ინტენსივობა მას ძალიან გამორჩეულ მეტეოროლოგიურ ელემენტად აქცევს. მიუხედავად იმისა, რომ ის წელიწადის ნებისმიერ დროს შეიძლება იქროლოს, უფრო ხშირია გაზაფხულიდან შემოდგომამდე, რასაც ხელს უწყობს აზორის ანტიციკლონის მიერ ჩვეულებრივ დაკავებული მდებარეობა, რომელიც იბერიის ნახევარკუნძულის დიდ ნაწილს მოიცავს. უფრო აღმოსავლეთით მდებარე ტერიტორიებზე ის შემოდგომაზეც ვლინდება, ინტენსიურ ხმელთაშუაზღვისპირულ ქარიშხლებთან დაკავშირებით. სრუტეში ლევანტე შეიძლება 50 დღის განმავლობაში უწყვეტად ქროდეს და მაქსიმალურ ამოქროლებას მიაღწიოს, რომელიც აჭარბებს 100 კმ/სთ-ს პუნტა ეუროპასა (გიბრალტარი) და ტარიფაში, სადაც ლევანტეს ქროლის დროის თითქმის 60%-ში ის ძლიერი ან ძალიან ძლიერია. ის საშუალოდ წელიწადში 165 დღე ქრის; ციფრი, რომელიც თითქმის ზუსტად ემთხვევა პონიენტეს დღეებს, თუმცა ეს უკანასკნელი ქარი (დასავლეთიდან) ჩვეულებრივ ასე ძლიერი არ არის.
დაკავშირებული ტერმინები: პონიენტე