levante

Ogólna nazwa nadawana wiatrowi wschodniemu, powszechnie używana na całym hiszpańskim wybrzeżu Morza Śródziemnego. Termin odnosi się do wiatru, który wieje stamtąd, gdzie wschodzi słońce (levanta = wschodzi). Mając przebieg morski, jest to wiatr chłodny i bardzo wilgotny, który przyczynia się do powstawania chmur nad pasmami górskimi przylegającymi do wybrzeża oraz do generowania bardzo wydajnych opadów deszczu, pod warunkiem że sytuacja meteorologiczna jest dla niego sprzyjająca. W Cieśninie Gibraltarskiej i sąsiednich obszarach wiatr ten jest kanalizowany i przyspieszany, uzyskując własną tożsamość. Tam zarówno częstotliwość, jak i intensywność Levante czynią z niego bardzo wybitny element meteorologiczny. Chociaż może wiać o każdej porze roku, częściej występuje od wiosny do jesieni, co sprzyja pozycji zazwyczaj zajmowanej przez Wyż Azorski, obejmujący znaczna część Półwyspu Iberyjskiego. W obszarach położonych dalej na wschód objawia się również jesienią, wiążąc się z intensywnymi burzami śródziemnomorskimi. Levante w Cieśninie może wiać do 50 dni z rzędu i osiągać maksymalne porywy przekraczające 100 km/h na Punta Europa (Gibraltar) i Tarifie, gdzie przez prawie 60% czasu, kiedy wieje Levante, jest on silny lub bardzo silny. Wieje średnio 165 dni w roku; liczba ta niemal dokładnie pokrywa się z dniami Poniente, chociaż ten ostatni wiatr (z zachodu) nie jest zazwyczaj tak silny.