Борони кислотагӣ

Борон, ки қатраҳояш кислотаҳои ҳалшударо дар бар мегиранд, ки дар натиҷаи омезиши химиявии об бо газҳои ифлоскунандаи дар ҳаво буда ба вуҷуд меоянд. Аз ин рӯ, борони кислотагӣ оқибати ифлосшавии атмосфера мебошад. Он метавонад ҳам аз сабабҳои табиӣ (оташфишонии вулқонҳо) ва ҳам антропогенӣ (партовҳои атмосферӣ) бошад. Ҳам оксидҳои нитроген (NOx) ва ҳам газҳои гуногуни дорои сулфур, ки аз сӯзонидани ангишт ва дигар сӯзишвориҳои сангшуда меоянд, ҳангоми вокуниш бо буғи обии дар атмосфера буда кислотаҳои гуногун, аз қабили кислотаи нитрат (HNO3), кислотаи сулфат (H2 SO4) ё кислотаи сулфит (H2 SO3) ба вуҷуд меоранд, ки дар қатраҳои абр ва аз он ҷо дар гидрометеорҳои гуногуне, ки дар дохили онҳо ташаккул меёбанд, ҷамъ мешаванд. Ҳангоме ки борони кислотагӣ (ё барф) ба сатҳи Замин меборад, ин моддаҳои химиявӣ дар он ҷойгир мешаванд ва боиси таъсироти зарарнок ба растаниҳо ва турш шудани хок ва об мегарданд.