კალიმა

ლითომეტეორი, რომელიც შედგება ატმოსფეროში შეწონილი არაწყლოვანი მყარი ნაწილაკებისგან (მტვერი, ქვიშა, ნაცარი), იმ რაოდენობით, რომელიც საკმარისია ჰაერის დასამღვრევად და ხილვადობის შესამცირებლად. თუ დედამიწის ზედაპირის დონეზე ხილვადობა შემცირებულია და ჰაერის ფარდობითი ტენიანობა 70%-ზე დაბალია, გვაქვს კალიმა, ხოლო თუ 70%-ზე მაღალია, დაკვირვებული ან პროგნოზირებული მოვლენა იქნება ბრუმა (ნისლოვანება) (AEMET-ის ტექნიკური კრიტერიუმების მიხედვით). კალიმა ცას მიწისფერ შეფერილობას ანიჭებს (ოხრა, ყავისფერი, მოყვითალო, ფორთოხლისფერი, მოწითალო), რომელიც იცვლება იმ ადგილის ხასიათის მიხედვით, საიდანაც ნაწილაკები ამოიტაცა, და მზის სინათლის მიხედვით. მის მიერ შექმნილი მეტ-ნაკლები გაუმჭვირვალობა დამოკიდებულია როგორც ნაწილაკების კონცენტრაციაზე, ისე მათ ჰიგროსკოპულ უნარზე. ამ უკანასკნელის მიხედვით განასხვავებენ მშრალ კალიმასა და სველ კალიმას. ამ უკანასკნელის კერძო შემთხვევაა ე.წ. მარილიანი კალიმა, რომელსაც იწვევს ზღვის მარილის მინიატურული ნაწილაკების არსებობა, რომლებიც ზღვის ზედაპირიდან მოწყვეტილი ზღვის შხეფების აორთქლებით წარმოიქმნება. როგორც ტერმინს კალიმა, ისე მის ვარიანტებს კალინა და კალისმა ეტიმოლოგიური წარმოშობა აქვთ ლათინურ სიტყვაში caligo, რაც სიბნელეს ნიშნავს, საიდანაც ასევე წარმოდგება caligino, calígine და caliginoso.