DANA

Neno linalozidi kuingizwa katika lugha ya hali ya hewa, linaloandikwa kwa herufi ndogo au kubwa (DANA) bila tofauti ya maana, ingawa umbo la pili -ambalo ndilo lililoanza kutumika- linazidi kubadilishwa na la kwanza, kama inavyoonyeshwa katika kipengele hiki. Ni kifupisho cha 'shinikizo la chini lililojitenga katika viwango vya juu'; usemi ambao wataalamu wa hali ya hewa wa aliyekuwa Taasisi ya Kitaifa ya Hali ya Hewa (INM) -ambayo sasa ni AEMET- walianza kuutumia katikati ya miaka ya 1980 kukabiliana na matumizi mabaya yaliyokuwa yakifanywa ya usemi 'tone baridi'. Kwa njia hii ya mwisho, wananchi, hasa katika eneo la Mediterania, walianza kutambua kila tukio la mvua kubwa katika eneo hilo kama dana, bila kujali kama kulikuwa na dana halisi au la. Si lazima kuwepo kwa mfuko wa hewa baridi ulioko juu, uliojitenga na mkondo mkuu wa hewa, ili mvua kubwa ya mafuriko inyeshe, wala uwepo wake haudhamini mvua kubwa katika hali zote. Neno dana lilichaguliwa kwa heshima ya kumbukumbu ya mtaalamu wa hali ya hewa Francisco García Dana (1924-1984), aliyekuwa mkuu wa Kituo cha Utabiri cha INM kuanzia mwaka 1979 hadi 1984, mwaka aliofariki dunia. Dana ni mfumo wa shinikizo la chini ulio juu, uliojitenga, unaoonekana katika viwango vya isobaric vya 300 na 500 hPa, lakini haujionyeshi katika uso wa ardhi. Kwa kuwa umejitenga na mkondo mkuu wa upepo wa magharibi, hukua kwa kujitegemea, ukiwa na mzunguko wake wa maisha wenyewe. Dana huwa na tabia ya kutulia mahali pamoja kwa muda mrefu, wakati mwingine ikionyesha mwendo wa kurudi nyuma, kinyume na ule wa mifumo ya kawaida ya shinikizo la chini.