มาตราเซนติเกรด

มาตราวัดอุณหภูมิที่ใช้กันในชีวิตประจำวัน เสนอโดยนักฟิสิกส์ชาวสวีเดน แอนเดอร์ส เซลเซียส (Anders Celsius, 1701-1744) ในปี ค.ศ. 1742 ซึ่งกำหนดค่าศูนย์ (t = 0°C) ให้กับจุดเยือกแข็งของน้ำแข็ง และหนึ่งร้อย (t = 100°C) ให้กับจุดเดือดของน้ำ ภายใต้สภาวะความกดอากาศปกติในทั้งสองกรณี ช่วงอุณหภูมิที่พิจารณาครอบคลุมทั้งหมดหนึ่งร้อยองศาบนมาตรานี้ อันเป็นที่มาของชื่อ แม้ว่าจะเป็นเรื่องปกติที่จะอ้างถึงองศาเซนติเกรด แต่หน่วยบนมาตรานี้คือองศาเซลเซียส (°C) และค่าอุณหภูมิควรแสดงในลักษณะนั้น ความเท่ากันระหว่างมาตรานี้กับมาตราสัมบูรณ์หรือเคลวินกำหนดโดยความสัมพันธ์ t (°C) = T (K) – 273.15 ยังรู้จักกันในนามมาตราเซลเซียส เพื่อรำลึกถึงผู้ประดิษฐ์ เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่ควรทราบคือ เซลเซียสในมาตราดั้งเดิมของเขากำหนด 0 ให้กับจุดเดือดของน้ำ และ 100 ให้กับจุดเยือกแข็ง ต่อมา ในมาตราเซนติเกรดที่ถูกนำมาใช้ ลำดับของค่าอ้างอิงทั้งคู่นั้นถูกสลับกัน