εκατονταβάθμια κλίμακα

Μια κλίμακα θερμοκρασίας σε καθημερινή χρήση, που προτάθηκε από τον Σουηδό φυσικό Anders Celsius (1701-1744) το 1742, η οποία αποδίδει την τιμή μηδέν (t = 0 ºC) στο σημείο τήξης του πάγου και εκατό (t = 100 ºC) στο σημείο βρασμού του νερού, υπό κανονικές συνθήκες πίεσης και στις δύο περιπτώσεις. Το εύρος θερμοκρασίας που λαμβάνεται υπόψη καλύπτει συνολικά εκατό βαθμούς στην κλίμακα, εξ ου και η ονομασία της. Αν και είναι σύνηθες να αναφερόμαστε σε βαθμούς κελσίου (centigrade), η μονάδα αυτής της θερμομετρικής κλίμακας είναι ο βαθμός Κελσίου (ºC) και οι τιμές θερμοκρασίας θα πρέπει να εκφράζονται ως τέτοιες. Η αντιστοιχία μεταξύ αυτής της κλίμακας και της απόλυτης ή κλίμακας Κέλβιν δίνεται από τη σχέση: t (ºC) = T (K) – 273.15. Είναι επίσης γνωστή ως κλίμακα Κελσίου, στη μνήμη του εφευρέτη της. Ως ανέκδοτο, αξίζει να σημειωθεί ότι ο Celsius, στην αρχική του κλίμακα, απέδωσε το 0 στο σημείο βρασμού του νερού και το 100 στο σημείο τήξης. Αργότερα, στην εκατονταβάθμια κλίμακα που καθιερώθηκε στη χρήση, η σειρά αυτού του ζεύγους τιμών αναφοράς αντιστράφηκε.