Яхкунӣ
Ташаккули таҳшин ё қабати ях дар ашёи сахт дар натиҷаи бархӯрди қатраҳо ё қатрачаҳои оби моеъи аз ҳад хунукшуда. Ин сабаби асосии садамаҳои ҳавоӣ дар ҷаҳон аст, ки аз турбулентнокӣ дар шаклҳои гуногунаш пеш меравад. Дар аэронавтика ба ин падида ҳангоми парвоз диққати махсус дода мешавад, ки барои он минтақаҳо ва сатҳҳои абрнок, ки яхбандӣ дар онҳо метавонад хатарнок шавад, пешгӯӣ карда мешаванд. Вобаста ба андоза ва миқдори қатраҳои обии ях мебастае, ки ҳавопаймо ҳангоми гузариш, убури абр дучор меояд, суръати ҷамъшавии ях дар қисмҳои ҳассоси сохтори он бештар ё камтар хоҳад буд ва ин ҳадди аксари вақтеро, ки ҳавопаймо метавонад дар ин муҳити абрнок бехатар парвоз кунад, муайян мекунад. Дар ҳолатҳои шадидтарин (яхбандии шадид) ҷамъшавии ях ба қадре зуд аст (> 50 мм дар 5 дақиқа), ки низомҳои зиддияхбандии ҳавопаймо наметавонанд онро бартараф кунанд, ки дар натиҷа ба бехатарии парвоз хатар ҳаст.