ftohtësia e erës / indeksi i nxehtësisë
Ndjesia e të ftohtit ose të nxehtit që përjeton një person si pasojë e ekspozimit të lëkurës së tij ndaj ajrit, duke qenë më e madhe ose më e vogël në varësi të kombinimit të temperaturës, erës dhe lagështisë relative. Ndjesia e të ftohtit rritet kur temperatura e ajrit bie dhe era intensifikohet, gjë që përshpejton humbjen e nxehtësisë nga trupi i njeriut. Ekzistojnë indekse të ndryshëm - të marrë nga formula empirike - që lejojnë vlerësimin e të ashtuquajturës temperaturë e dukshme ose "e ndjerë". Më i përdoruri është ai që përdorin SKM-të e SHBA-së dhe të Kanadasë, i njohur si windchill. Ekzistojnë tabela llogaritjeje që, për një temperaturë dhe shpejtësi të caktuar të erës, lejojnë marrjen e temperaturës së ndjerë përkatëse. Ndjesia e nxehtësisë ose e mbytjes modulohet kryesisht nga efekti i kombinuar i temperaturave të larta dhe përmbajtjes së lagështisë së ajrit. Kur lagështia relative është e lartë, ndjejmë një temperaturë më të lartë se temperatura reale e ajrit dhe fillojmë të ndihemi të parehatshëm, pasi kemi vështirësi të shpërndajmë nxehtësinë që trupi ynë gjeneron brenda vetes. Nëse temperatura e lëkurës sonë është nën 32°C, era zvogëlon ndjesinë e mbytjes, por nëse është mbi të, e rrit atë. Për të përcaktuar këtë ndjesi termike përdoret i ashtuquajturi indeks i nxehtësisë (Heat Index). Ashtu si me winchill, janë hartuar tabela llogaritjeje.