temperatura odczuwalna (wskaźnik ochłodzenia/upału)

Oczekiwanie zimna lub gorąca doświadczane przez osobę w konsekwencji wystawienia jej skóry na działanie powietrza, będące większe lub mniejsze w zależności od połączenia temperatury, wiatru i wilgotności względnej. Oczekiwanie zimna rośnie w miarę jak temperatura powietrza spada, a wiatr nasila się, co przyspiesza utratę ciepła z ludzkiego ciała. Istnieją różne wskaźniki - uzyskane z wzorów empirycznych -, które pozwalają oszacować tzw. temperaturę pozorną lub odczuwalną. Najszerzej stosowany jest ten używany przez NMS USA i Kanady, znany jako windchill. Istnieją tabele obliczeniowe, które dla danej temperatury i prędkości wiatru pozwalają uzyskać odpowiednią temperaturę odczuwalną. Oczekiwanie gorąca lub duchoty jest modulowane głównie przez połączony efekt wysokich temperatur i zawartości wilgoci w powietrzu. Gdy wilgotność względna jest wysoka, odczuwamy wyższą temperaturę niż rzeczywista temperatura powietrza i zaczynamy czuć się nieswojo, ponieważ mamy trudności z rozpraszaniem ciepła, które nasze ciało generuje wewnętrznie. Jeśli temperatura naszej skóry wynosi poniżej 32°C, wiatr zmniejsza odczucie duchoty, ale jeśli jest powyżej, zwiększa je. Do określenia tego odczucia termicznego stosuje się tzw. wskaźnik upału (Heat Index). Podobnie jak w przypadku windchill, sporządzono tabele obliczeniowe.