ดัชนีลมหนาว

ความรู้สึกหนาวหรือร้อนที่บุคคลหนึ่งประสบ อันเป็นผลจากผิวหนังของพวกเขาสัมผัสกับอากาศ ซึ่งมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับการผสมผสานของอุณหภูมิ ลม และความชื้นสัมพัทธ์ ความรู้สึกหนาวเย็นเพิ่มขึ้นเมื่ออุณหภูมิอากาศลดลงและลมแรงขึ้น ซึ่งเร่งการสูญเสียความร้อนจากร่างกายมนุษย์ มีดัชนีต่าง ๆ - ที่ได้จากสูตรเชิงประจักษ์ - ซึ่งช่วยให้สามารถประเมินสิ่งที่เรียกว่าอุณหภูมิปรากฏหรือ "อุณหภูมิที่รู้สึกได้" ดัชนีที่ใช้กันแพร่หลายที่สุดคือดัชนีที่ใช้โดยหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติของสหรัฐฯ และแคนาดา ซึ่งรู้จักกันในนาม windchill มีตารางการคำนวณที่สำหรับอุณหภูมิและความเร็วลมหนึ่ง ๆ ช่วยให้สามารถหาอุณหภูมิที่รู้สึกได้ที่สอดคล้องกัน ความรู้สึกร้อนหรืออบอ้าวถูกปรับด้วยผลรวมของอุณหภูมิสูงและปริมาณความชื้นของอากาศเป็นหลัก เมื่อความชื้นสัมพัทธ์สูง เรารู้สึกถึงอุณหภูมิที่สูงกว่าอุณหภูมิอากาศจริง และเริ่มรู้สึกไม่สบายตัว เนื่องจากเรามีความยากลำบากในการระบายความร้อนที่ร่างกายของเราสร้างขึ้นภายใน หากอุณหภูมิผิวหนังของเราต่ำกว่า 32°C ลมจะลดความรู้สึกอบอ้าวลง แต่หากสูงกว่านั้น ลมจะเพิ่มความรู้สึกนั้น เพื่อกำหนดความรู้สึกทางความร้อนนี้ ใช้สิ่งที่เรียกว่าดัชนีความร้อน (Heat Index) เช่นเดียวกับ windchill มีการจัดทำตารางการคำนวณไว้