skala Beauforta

Skala używana do pomiaru intensywności wiatru, która ustala podział numeryczny na trzynaście stopni lub sił - od 0 (cisza) do 12 (huraganowy sztorm) -, kojarząc każdą kategorię z danym zakresem prędkości wiatru, wyglądem powierzchni morza i efektami obserwowanymi na lądzie. Skala została utworzona około 1805 r. przez irlandzkiego żeglarza i hydrografa Sir Francisa Beauforta (1774-1857) i została początkowo poczęta tylko do użytku morskiego, bez uwzględniania wówczas prędkości wiatru. Dopiero w połowie XIX wieku włączono wartości prędkości odpowiadające każdemu numerowi na skali. Wreszcie na początku XX wieku ówczesny dyrektor Brytyjskiego Urzędu Meteorologicznego Sir George C. Simpson (1878-1965) wprowadził do niej opisy efektów wiatru na lądzie.