Бофортова скала
Скала што се користи за мерење на јачината на ветерот, која воспоставува бројчена поделба на тринаесет степени или јачини - од 0 (затишје) до 12 (бура со јачина на ураган) -, при што секоја категорија се поврзува со одреден опсег на брзини на ветерот, изгледот на морската површина и ефектите забележани на копно. Скалата ја создал околу 1805 година ирскиот морнар и хидрограф сер Френсис Бофорт (1774-1857) и првично била замислена само за поморска употреба, без да вклучува брзини на ветерот во тоа време. Во средината на 19 век биле вградени вредностите на брзините што одговараат на секој број од скалата. Конечно, на почетокот на 20 век, тогашниот директор на Британската метеоролошка служба, сер Џорџ К. Симпсон (1878-1965), внел во неа описи на ефектите на ветерот на копно.