အပူပြိတင်ဓာတ်ငွေ့များ

သဘာဝ သို့မဟုတ် လူသားလုပ်ငန်းလက္ခဏာဖြင့် လေထုတွင် ရှိနေသော အဆင့်နည်းသောဓာတ်ငွေ့များဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ရေဒီယိုလိပ်ခြည်၏ အချို့သောလှိုင်းအလျားများတွင် မြေကမ္ဘာမျက်နှာပြင်၊ တိမ်များနှင့် လေထုကိုယ်တိုင်မှ ထုတ်လွှတ်သော ရောင်ခြည်၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို စုပ်ယူပြီး ထုတ်လွှတ်ကာ၊ အပူပြိတင်အကျိုးသက်ရောက်မှု (greenhouse effect) ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ထင်ရှားသောဓာတ်ငွေ့များအဖြစ် အဓိကဓာတ်ငွေ့များဟုသိကြသော ရေငွေ့ (H₂O) - အများဆုံးရှိသော်လည်း အလွန်ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်သော အချိုးအစားရှိ -၊ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် (CO₂)၊ မီသိန်း (CH₄)၊ နိုက်ထရပ်စ်အောက်ဆိုဒ် (NO₂)၊ နှင့် အိုဇုန်း (O₃) တို့ ပါဝင်သည်။ အထက်ဖော်ပြပါများအပြင်၊ ဟိုက်ဒရိုဖလူးရိုကာဗွန်များ (HFCs)၊ ပါဖလူးရိုကာဗွန်များ (PFCs) နှင့် ဆာလ်ဖာဟက်ဆာဖလူးအိုရိုက် (SF₆) ကဲ့သို့ လူသားလုပ်ငန်းများမှသာ ထုတ်လုပ်သော ဓာတ်ငွေ့များစာရင်းရှည်လျားစွာရှိသည်။ ကွဲပြားသောအပူပြိတင်ဓာတ်ငွေ့များ၏ ထိရောက်မှုနှင့် များပြားမှုနှစ်ခုလုံးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု များစွာကွာခြားသည်။ ၎င်းတို့သည် လေထုတွင် ကျန်ရှိနေသည့်အချိန်ကာလ (residence time) များလည်း ကွဲပြားသည်။