ανεμοκάλυκας

Ένας κολοβωμένος κώνος υφάσματος, ανοιχτός και στα δύο άκρα, με έναν μεταλλικό δακτύλιο στη φαρδύτερη βάση του, στερεωμένος με σχοινιά ή καλώδια στην κορυφή ενός ιστού. Ο ανεμοδείκτης μπορεί να περιστρέφεται ελεύθερα στο οριζόντιο επίπεδο, καθοδηγούμενος από τον άνεμο. Φέρει πολλές κόκκινες και λευκές λωρίδες, τοποθετημένες εναλλάξ. Ανάλογα με την ένταση του ανέμου, το τμήμα του υφάσματος που φτάνει στην οριζόντια θέση είναι μεγαλύτερο ή μικρότερο, και οι διαχωρισμοί μεταξύ των λωρίδων χρησιμεύουν ως οπτική αναφορά για την εκτίμηση της ταχύτητας του ανέμου. Όταν η λωρίδα πλησιέστερη στον ιστό είναι οριζόντια και οι υπόλοιπες κλίνουν προς τα κάτω, πνέει άνεμος 3 κόμβων (5,5 km/h). Καθώς ο άνεμος ενισχύεται, ο ανεμοδείκτης ισιώνει σταδιακά μέχρι να γίνει πλήρως οριζόντιος, κάτι που συμβαίνει όταν ο άνεμος φτάνει τους 15 κόμβους (28 km/h). Αυτή η συσκευή είναι συνηθισμένη σε αεροδρόμια, δίπλα στους διαδρόμους, και τοποθετείται επίσης κατά μήκος τμημάτων αυτοκινητοδρόμων και εθνικών οδών, όπως γέφυρες-οδογέφυρες και στενά ορεινά περάσματα, όπου ο άνεμος διοχετεύεται και τείνει να πνέει δυνατά.