ανεμοδείκτης

Μια συσκευή που υποδεικνύει ή καταγράφει την κατεύθυνση από την οποία πνέει ο άνεμος. Αποτελείται από ένα μεταλλικό κομμάτι, συνήθως σε σχήμα βέλους, που περιστρέφεται ελεύθερα γύρω από έναν κατακόρυφο άξονα. Οι ανεμοδείκτες που χρησιμοποιούνται στα μετεωρολογικά παρατηρητήρια εγκαθίστανται σε έναν οριζόντιο βραχίονα προσαρτημένο στον πύργο του ανεμόμετρου. Η άκρη του βέλους έχει ένα αντίβαρο και δείχνει ανά πάσα στιγμή προς το σημείο από όπου πνέει ο άνεμος. Στο αντίθετο άκρο υπάρχει μια κατακόρυφη επίπεδη πλάκα, στις δύο πλευρές της οποίας χτυπά εναλλάξ ο άνεμος, προκαλώντας την περιστροφή του δείκτη. Χάρη σε μια ηλεκτρονική συσκευή, αυτή η κίνηση καταγράφεται, και έτσι είναι διαθέσιμα τα δεδομένα σχετικά με τη μεταβαλλόμενη κατεύθυνση του ανέμου. Στους παραδοσιακούς ανεμοδείκτες, τόσο αυτός ο πίσω δείκτης όσο και το υπόλοιπο της συσκευής φέρουν διακοσμητικά μοτίβα. Το κατακόρυφο στήριγμα γύρω από το οποίο περιστρέφεται ο ανεμοδείκτης έχει τέσσερις μεταλλικές ράβδους προσαρτημένες, προσανατολισμένες προς τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, με τα αρχικά τους, επιτρέποντας τη διεξαγωγή της παρατήρησης, η οποία σε αυτή την περίπτωση είναι αμιγώς οπτική. Υπάρχει ένας τύπος ανεμοδείκτη (ανεμοδείκτης άγριος) που, εκτός από την ένδειξη της κατεύθυνσης του ανέμου, επιτρέπει την εκτίμηση της έντασής του, χάρη σε μια περιστρεφόμενη μεταλλική πλάκα που ταλαντεύεται σαν εκκρεμές, ανυψούμενη λίγο πολύ ανάλογα με τον άνεμο.