ถุงลมบอกทิศทาง

กรวยผ้าตัดปลาย เปิดทั้งสองด้าน มีวงแหวนโลหะที่ฐานกว้างกว่า ยึดด้วยเชือกหรือสายเคเบิลกับยอดเสา ถุงลมสามารถหมุนได้อย่างอิสระในระนาบแนวราบ ขับเคลื่อนด้วยลม มีแถบสีแดงและขาวสลับกันหลายแถบ ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของลม ส่วนของผ้าที่ยกตัวถึงแนวราบจะมากหรือน้อย และเส้นแบ่งระหว่างแถบใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงทางสายตาในการประเมินความเร็วลม เมื่อแถบที่ใกล้เสาที่สุดอยู่ในแนวราบและแถบที่เหลือเอียงลง แสดงว่ามีลมพัด 3 นอต (5.5 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) เมื่อลมแรงขึ้น ถุงลมจะค่อย ๆ ยืดตรงจนอยู่ในแนวราบเต็มที่ ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อลมมีความเร็วถึง 15 นอต (28 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) อุปกรณ์นี้พบได้ทั่วไปที่สนามบินและลานบิน ข้างรันเวย์ และยังติดตั้งไว้ตามช่วงถนนมอเตอร์เวย์และทางหลวง เช่น สะพานยกระดับและช่องเขาแคบ ๆ ที่ลมถูกบีบให้ไหลผ่านและมีแนวโน้มพัดแรง