აბლაცია
თუ მის მეტეოროლოგიურ მნიშვნელობას დავიცავთ, ეს ტერმინი გამოხატავს თოვლის ან ყინულის დაკარგვას სამი პროცესის კომბინაციის შედეგად, რომლებიც ატმოსფეროში მიმდინარეობს: დნობა, აორთქლება და სუბლიმაცია. თოვლის საფარის ან მყინვარის ყინულის შემთხვევაში, მიუხედავად იმისა, რომ მისი შემცირება ჩვეულებრივ ტემპერატურის მატებას უკავშირდება (მეტი სითბო უფრო მეტ დნობას ნიშნავს), აბლაცია შეიძლება ზემოხსენებული სუბლიმაციითაც მოხდეს, როდესაც თოვლი ან ყინული უშუალოდ მყარი ფაზიდან აირად ფაზაში გადადის, ანუ წყლის ორთქლად იქცევა. ქარი კიდევ ერთი ფაქტორია, რომელიც ძალიან ეფექტიანად უწყობს ხელს თოვლის საფარის სისქის შემცირებას, აორთქლების მაღალი სიჩქარეების წყალობით, რომლებსაც ის იწვევს. საპირისპირო პროცესია აკუმულაცია (კვება). გეომორფოლოგიურ კონტექსტში ტერმინი აღნიშნავს ნიადაგის დაკარგვას, რომელიც მდინარის ხეობებში ხდება ნატანის ჩათრევის გამო, რასაც წვიმების შედეგად გამოწვეული დიდი წყალდიდობები იწვევს. ეს მასალები დაილექება ქვედა დინებაში, მდინარის შესართავთან და თვით ზღვაში.