escarcha

Depósito de xeo cristalino, de morfoloxía moi variable, xeralmente en forma de escamas, agullas, plumas ou abanos, que se forma sobre a cuberta vexetal e os obxectos situados ao ras do chan, tras caer a temperatura por debaixo dos 0 ºC no transcurso da noite. A formación deste hidrometeoro, coñecido tamén como xeada branca, débese principalmente á sublimación do vapor de auga do aire ao entrar en contacto coas superficies frías sobre as que se acumula, aínda que parte do xeo pode ter a súa orixe na conxelación de pingas de orballo (orballo branco). En función de cales sexan as condicións de humidade e temperatura, domina un ou outro mecanismo de xeración de xeo. A palabra escarcha deriva do termo latino excrepitare , que significa cruxir ou rachar, en alusión ao son característico que produce a rotura do xeo en anacos, similar á do cristal. Dependendo das rexións de España, úsanse diferentes localismos para referirse á escarcha, tales como calambriza, cambriza, carama ou carajada, entre outros.