แนวปะทะอากาศ

เขตแบ่งระหว่างมวลอากาศสองมวล ที่มีลักษณะเชิงพลวัตอย่างเด่นชัด ซึ่งมักก่อตัวเป็นโครงสร้างเมฆที่ยืดยาวและแคบ โดยทั่วไปจะทิ้งหยาดน้ำฟ้าไว้เบื้องหลัง แนวปะทะอากาศสัมพันธ์กับระบบความกดอากาศต่ำที่เคลื่อนที่ผ่านละติจูดกลาง บนแผนที่ความกดอากาศเท่าที่มีการลากเส้นแนวปะทะไว้ แต่ละเส้นหนาที่แสดงถึงแนวปะทะหนึ่ง ๆ บ่งบอกถึงเขตที่พื้นผิวแนวปะทะหนึ่ง ๆ ตัดกับพื้นผิวโลก แม้ว่ากล่าวอย่างเคร่งครัดแล้ว แนวปะทะจะไม่เหมือนกับพื้นผิวแนวปะทะดังกล่าว แต่เป็นเรื่องปกติที่จะถือว่าทั้งสองแนวคิดเป็นสิ่งเดียวกัน ตามกฎทั่วไป แนวปะทะที่เคลื่อนที่จะได้รับชื่อตามมวลอากาศที่กำลังเคลื่อนย้าย ได้แก่ แนวปะทะอากาศเย็นและแนวปะทะอากาศอุ่น ทฤษฎีที่อธิบายการก่อตัวและวัฏจักรชีวิตของไซโคลนนอกเขตร้อนที่ก่อให้เกิดแนวปะทะเหล่านี้ ถูกพัฒนาขึ้นในทศวรรษที่สองของคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยจาค็อบ บเยิร์กเนส (Jacob Bjerknes, 1897-1975) ร่วมกับบิดาของเขา วิลเฮล์ม บเยิร์กเนส (Vilhelm Bjerknes, 1862-1951) คำว่า "front" (แนวรบ) มาจากภาษาการทหาร โดยเชื่อมโยงลักษณะของมันกับแนวรบของทหารในสมรภูมิสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง