Иқлимшиносӣ
Шохаи ҷуғрофияи табиӣ, ки ба омӯзиши иқлимҳо, ҳам дар сатҳи тавсифӣ ва ҳам дар бораи тағйироти дарозмуддати онҳо ва сабабҳои гуногуни муайянкунандаи онҳо бахшида шудааст. Аз вазифаҳои он ҷамъоварӣ ва коркарди оморӣ-статистикии маълумоти метеорологӣ мебошад, ки имкон медиҳад иқлимҳои гуногун муайян ва тавсиф карда шаванд ва мувофиқи меъёрҳои муайян тасниф гарданд. Иқлимшиносиро бо метеорология омехта кардан маъмул аст, гарчанде ки онҳо ду илми људо бо ҳадафҳои гуногунанд. Ибораи «иқлимшиносии номусоид» хеле маъмулан барои ишора ба обу ҳавои номусоид истифода мешавад ва инчунин бисёр вақт ба «шароити иқлимшиносӣ» ба ҷои метеорологӣ ишора мекунанд, ки истифодаи нодурусти мафҳумҳои обу ҳаво ва иқлимро аз ҷониби бисёр одамон (метеорология ва иқлимшиносӣ) нишон медиҳад. Омӯзиши тағйирёбии иқлим ин шохаи донишро пеш бурда, онро ба фанни илмии рушдёбанда табдил додааст, ки ҳоло ҳазорон олим дар саросари ҷаҳон ба он машғуланд. Калимаи «иқлимшиносӣ» вақте ба ҷое ишора мекунад, барои муайян кардани маҷмӯи маълумоти оморие, ки иқлими онро тавсиф мекунад, низ истифода мешавад.