łuk horyzontalny (ognista tęcza)

Potoczne wyrażenie używane do opisania łuku horyzontalnego. Ten fotometeor należy do rodziny halo i składa się ze świetlistego łuku, podobnego do małej frakcji tęczy, który pojawia się na niebie w urojonej płaszczyźnie równoległej do horyzontu, pod warunkiem, że Słońce znajduje się wystarczająco wysoko. Ta ostatnia warunek zapobiega jego obserwacji w regionach polarnych ze względu na niską wysokość, jaką Słońce tam osiąga. Jego powstawanie jest konsekwencją załamania światła podczas przechodzenia przez sześciokątne kryształki lodu zawarte w chmurach cirriformowych, zorientowane tak, że światło uderza w ich boczne graniaste powierzchnie i wyłania się przez poziome podstawy. Ta nieco rzadka okoliczność czyni ognistą tęczę trudnym do zobaczenia fotometeorem. Kiedy występuje, jest bardzo efektowna, ponieważ wytwarza na chmurze cirrus efekt przypominający jaskrawo zabarwiony płomień, stąd jej nazwa.