снежник

Слој набиен снег со мала површина, сместен во терен малку изложен на сончева светлина, кој трае без целосно да се стопи во текот на годината или најголемиот дел од неа. Снежниците се чести во високопланинските области (над 2500 до 3000 m надморска височина, на средни географски широчини), каде успеваат да преживеат под линијата на постојан снег, и во втората половина на пролетта и во лето, што се совпаѓа со периодот од годината кога се достигнуваат највисоките температури. Снежникот е познат и како ventisquero и helero - зборови што имаат и други метеоролошки значења -, како и неколку локални термини.