ឥទ្ធិពលវ៉ង់ទួរី

បាតុភូតឌីណាមិកសារធាតុរាវដ៏ល្បីមួយ ដែលត្រូវបានធ្វើឱ្យគេស្គាល់ដោយរូបវិទូអ៊ីតាលី Giovanni Battista Venturi (1746-1822) នៅឆ្នាំ 1797 ដែលមានលក្ខណៈជាការថយចុះសម្ពាធនៃរាវ ឬឧស្ម័នដែលហូរកាត់បំពង់ នៅពេលវាចង្អៀត ជាផលវិបាកនៃល្បឿនកើនឡើងដែលសារធាតុរាវទទួលបាន។ នៅក្នុងបរិយាកាស ឥទ្ធិពលវ៉ង់ទួរីបង្ហាញឱ្យឃើញយ៉ាងច្បាស់ទាំងនៅច្រកភ្នំ និងកំពូលភ្នំ និងនៅតំបន់ដីចង្អៀត (ច្រកសមុទ្រ ជ្រោះ ជ្រលងភ្នំ...) ដែលបន្ទាត់លំហូរបង្រួមចូលគ្នា ដែលបណ្ដាលឱ្យសម្ពាធធ្លាក់ចុះក្នុងតំបន់ និងល្បឿនខ្យល់ និងខ្យល់កន្ត្រាក់កើនឡើង។