насими баҳрӣ
Бод, ки дар давоми рӯз дар минтақаҳои соҳилӣ ва атрофи онҳо аз баҳр ба сӯи хушкӣ мевазад. Ин насим аз гарм шудани нобаробари сатҳи баҳр (ё кӯл) нисбат ба хушкӣ ба вуҷуд меояд. Иқтидори гармии об аз иқтидори гармии замин хеле зиёд аст, бинобар ин муҳити баҳрӣ қодир аст радиатсияи инфрасурхи офтобии воридшавандаро бе баланд шудани ҷиддии ҳарорати худ ҷаббад, ки дар хушкӣ чунин нест. Субҳ, ҳангоме ки офтоб баланд мешавад, ҳавои ба замин часпида зуд гарм мешавад ва зичиаш кам гашта, ба боло баромадан мегирад. Ҷои онро ҳавои хунуктари пайдоиши баҳрӣ мегирад, ки насими баҳриро ба амал меорад. Бо гузашти соатҳо он тадриҷан шиддат мегирад ва ба тундбодҳои қавитарин - то 40 км/соат - миёни соатҳои чор ва панҷи баъд аз зӯҳр мерасад. Аз ин лаҳза насим суст мешавад ва ҳангоми ғуруби офтоб комилан қатъ мегардад.
Истилоҳоти марбут: Насим