Таъсири сунъӣ ба абрҳо
Маҷмӯи усулҳое, ки ба тағйир додани сохтори абрҳо нигаронида шудаанд, хоҳ тавассути ба пароканда шудани онҳо овардан, хоҳ ба боридан ҳавасманд кардан ва ё боздоштани равандҳое, ки дар ташаккули жола иштирок мекунанд. Бо ин мақсад моддаҳои муайяне, аз қабили йодиди нуқра (AgI), яхи хушк (CO2-и сахт) ё диатомит (ҷинси кӯҳии аз кремнийи органикӣ), истифода мешаванд, ки пеш аз ворид кардан ба абрҳо тавассути оташдонҳои дар замин ҷойгиршуда (тӯпи зидди жола), мушакҳои аз замин партофташуда ё ҳавопаймоҳои хурде, ки машъалҳо мебаранд ва аз онҳо модаи гигроскопӣ раҳо мешавад, дар ҳаво пошида мешаванд. Самаранокии таъсири сунъӣ ба абрҳо вобаста ба мақсади пайгирӣшаванда гуногун аст; дар ҳоле ки пароканда кардани туман аксар вақт бомуваффақият анҷом меёбад, дар мавриди ҳавасманд кардани борони сунъӣ ё пешгирии жола натиҷаҳо он қадар қаноатбахш нестанд ва дар муваффақият ё нокомии як дахолат ҷузъи тасодуфии муҳим вуҷуд дорад.