erë
Lëvizja e ajrit në një plan horizontal në raport me sipërfaqen e Tokës. Karakterizohet nga dy elemente të matur me instrumente, gjë që u jep statusin e variablave meteorologjike: shpejtësia (ose intensiteti) dhe drejtimi (ose azimuti). Në observatorët e motit, matjet e erës bëhen 10 metra mbi tokë, të cilat përbëjnë të dhënat e erës sipërfaqësore. Era e vëzhguar (era reale) është rezultat i veprimit të forcave të ndryshme që veprojnë në çdo kohë mbi ajrin. Në Meteorologji, përveç kësaj, përcaktohen disa erëra teorike - thjeshtëzime të asaj reale - që përdoren për të trajtuar dinamikën komplekse atmosferike. Në nivel kolokial, është e zakonshme që era të konsiderohet sinonim i ajrit ("Ç'erë/ajër që ka!").
Terma të lidhur: anemometër, Shpejtësia e erës