szadź

Nagromadzenie białego lodu o nieregularnej teksturze i zmiennej twardości na stałej, zimnej powierzchni wystawionej na działanie kropelek przechłodzonej wody zamarzającej mgły. Ten hydrometeor może przybierać różne kształty, takie jak pióra czy igły lodu, i okazjonalnie może składać się również częściowo z przezroczystego lodu. Gdy wspomniane kropelki wchodzą w kontakt z elementami na ziemi (drzewa, krzewy, słupki, ogrodzenia...), natychmiast zamarzają. Nagromadzenie lodu daje początek wydłużonym strukturom wynikającym z nałożenia warstw, które rosną w kierunku przeciwnym do tego, w którym wieje wiatr. Powstały krajobraz przybiera wygląd podobny do pokrytego śniegiem. Powyższy opis odpowiada tzw. białej sadzi, w przeciwieństwie do twardej sadzi, która występuje obficie w wysokich górach, gdzie warunki meteorologiczne są bardziej skrajne. Silne przeważające wiatry i niskie temperatury - do kilku stopni poniżej zera - sprzyjają powstawaniu bardzo twardych, dużych igieł lodu, które mogą osiągnąć kilka decymetrów długości. W zależności od miejsca sadź jest również nazywana cencella lub cenceñada.