เฟิน

รูปแปรผันของคำเยอรมัน föhn ซึ่งเช่นเดียวกับคำนั้น เป็นที่มาของชื่อปรากฏการณ์ที่เป็นที่รู้จักกันดีและได้รับการศึกษาอย่างกว้างขวางในทางอุตุนิยมวิทยา ตลอดจนลมกะทาบาติกที่ร้อนจัด แห้ง และปั่นป่วนที่เกี่ยวข้อง คำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ที่น่าพอใจครั้งแรกของปรากฏการณ์นี้ย้อนไปถึงปี ค.ศ. 1866 และเป็นผลงานของนักอุตุนิยมวิทยาชาวออสเตรีย จูเลียส ฟอน ฮันน์ (Julius von Hann, 1839-1921) ผู้ศึกษามันอย่างละเอียดในเทือกเขาแอลป์ จนถึงจุดนั้น ความเชื่อที่ผิดพลาดครอบงำอยู่ว่าต้นกำเนิดของมันมาจากซาฮารา เฟินไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะภูมิภาคแอลป์เท่านั้น ยังเกิดขึ้นในภูมิภาคภูเขาอื่น ๆ อีกมากมายทั่วโลก ขึ้นอยู่กับสถานที่ มันได้รับชื่อท้องถิ่นที่แตกต่างกันไป เช่น โปเนียนเต (ชายฝั่งเมดิเตอร์เรเนียนของสเปน) ชินุก (เทือกเขาร็อกกี) ซอนดา (อาร์เจนตินา) หรือแคนเทอร์เบอรีนอร์ทเวสเทิร์น (นิวซีแลนด์) ในบรรดาชื่ออื่น ๆ