ระบบพยากรณ์แบบกลุ่ม

เป็นวิธีการพยากรณ์เชิงความน่าจะเป็นที่ผนวกรวมชุดของการจำลองที่ดำเนินการโดยแบบจำลองทางอุตุนิยมวิทยาหรือภูมิอากาศ ซึ่งแต่ละการจำลองเริ่มต้นจากเงื่อนไขเริ่มต้นที่แตกต่างกันเล็กน้อย ด้วยการดำเนินการในลักษณะนี้ ทำให้สามารถจำกัดขอบเขตความไม่แน่นอนที่มีอยู่ในวิวัฒนาการในอนาคตของระบบบรรยากาศได้ เนื่องจากลักษณะที่เป็นโกลาหลของมัน ต่างจากสิ่งที่เกิดขึ้นกับการพยากรณ์แบบกำหนดแน่นอน (deterministic) ซึ่งพิจารณาเพียงผลลัพธ์เดียวเป็นสถานะวิวัฒนาการในอนาคตของระบบ ในกรณีนี้เรามีชุดของสถานะเหล่านั้น ซึ่งสามารถจัดกลุ่มตามความคล้ายคลึงกัน โดยกำหนดความน่าจะเป็นของการเกิดขึ้นให้แต่ละกลุ่ม หากพิจารณาการจำลอง 50 ครั้งและ 40 ครั้งในนั้นมีวิวัฒนาการไปตามเวลาในลักษณะคล้ายกัน เราก็สามารถมั่นใจได้อย่างสมเหตุสมผล (ความน่าจะเป็น 80%) ว่าวิวัฒนาการที่แท้จริงของบรรยากาศจะคล้ายกับสิ่งที่บ่งชี้โดยสถานะในอนาคตที่คล้ายกัน 40 สถานะนั้น