ไซโคลน

บริเวณความกดอากาศต่ำในบรรยากาศ ที่มีการเคลื่อนที่แบบหมุน มีลักษณะเด่นคือมีเมฆปกคลุมหนาแน่น ลม และหยาดน้ำฟ้าที่รุนแรง ความกดอากาศลดลงจากภายนอกเข้าสู่ศูนย์กลาง โดยมีค่าต่ำสุดอยู่ที่ส่วนกลาง คำนี้ถูกบัญญัติขึ้นโดยนักวิทยาศาสตร์และนักเดินเรือชาวแองโกล-อินเดียน เฮนรี พิดดิงตัน (Henry Piddington, 1797-1858) เขากล่าวถึงคำนี้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1840 เพื่อตั้งชื่อไซโคลนเขตร้อนที่ทำลายล้างคู่หนึ่งซึ่งเกิดขึ้นในน่านน้ำมหาสมุทรอินเดียในยุคของเขา คำนี้มาจากคำกรีก kyklón ซึ่งเราแปลว่าหมุนวนหรือหมุน ซึ่งในกรณีนี้อ้างถึงลักษณะการหมุนของระบบความกดอากาศต่ำ แม้ว่า "ไซโคลน" จะเป็นคำทั่วไปที่ใช้ได้กับทุกที่บนโลก แต่ชื่อนี้ใช้เรียกไซโคลนเขตร้อนที่ก่อตัวในแอ่งมหาสมุทรอินเดียและส่วนตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกใต้