ลมเบา
คำนี้มีความหมายทางอุตุนิยมวิทยาหลายอย่าง ด้านหนึ่ง เป็นวิธีที่ใช้กันทั่วไปที่สุดในการอ้างถึงลมอ่อน อีกด้านหนึ่ง หมายถึงลมท้องถิ่นที่มีวัฏจักรรายวันและมีต้นกำเนิดทางความร้อน เนื่องจากการให้ความร้อนหรือความเย็นที่ไม่เท่ากันของพื้นผิวโลก บนชายฝั่ง ลมทะเลในเวลากลางวันสลับกับลมบกในเวลากลางคืน ในภูเขา ลมหุบเขาเวลากลางวัน (ลมแบบอะนาบาติก) สลับกับลมภูเขาเวลากลางคืน (ลมแบบกะทาบาติก) คำนี้ยังปรากฏบนมาตราวัดลมโบฟอร์ต เพื่อเรียกลมระหว่างระดับแรง 2 ถึง 6 พร้อมคำขยายความ ได้แก่ "อ่อนมาก" "อ่อน" "ปานกลาง" "ค่อนข้างแรง" และ "แรง" ในฮอนดูรัสและโคลอมเบีย เป็นคำพ้องความหมายกับฝนละอองปรอย
คำศัพท์ที่เกี่ยวข้อง: ลมค่อนข้างแรง, ลมเบาจากแม่น้ำหรือทะเล, ลมปานกลาง, ลมทะเล