ნიავი

სიტყვას რამდენიმე მეტეოროლოგიური მნიშვნელობა აქვს. ერთი მხრივ, ეს არის მსუბუქი ქარის აღნიშვნის ყველაზე გავრცელებული გზა. მეორე მხრივ, ის აღნიშნავს ყოველდღიური ციკლისა და თერმული წარმოშობის ადგილობრივ ქარს, რომელიც დედამიწის ზედაპირის არათანაბარი გათბობით ან გაციებით არის გამოწვეული. სანაპიროზე ზღვის ნიავი დღის განმავლობაში ღამის ხმელეთის ნიავს ენაცვლება; მთებში დღის ხეობის ნიავი (ანაბატური ქარი) ღამის მთის ნიავს (კატაბატური ქარი) ენაცვლება. ტერმინი ასევე გვხვდება ბოფორტის ანემომეტრულ შკალაზე, მე-2-დან მე-6 ბალამდე ქარების დასასახელებლად, შემდეგი განმსაზღვრელებით: „ძალიან სუსტი“, „სუსტი“, „ზომიერი“, „ახალი“ და „ძლიერი“. ჰონდურასსა და კოლუმბიაში ის წვრილი წვიმის სინონიმია.