ใบพัดบอกทิศทางลม

อุปกรณ์ที่บ่งบอกหรือบันทึกทิศทางที่ลมพัดมาจาก ประกอบด้วยชิ้นโลหะ โดยทั่วไปมีรูปทรงเป็นลูกศร ซึ่งหมุนได้อย่างอิสระรอบแกนแนวดิ่ง ใบพัดบอกทิศทางลมที่ใช้ในหอสังเกตการณ์อากาศถูกติดตั้งบนแขนแนวราบที่ยึดกับหอวัดลม ปลายของลูกศรมีตุ้มถ่วงและชี้ไปยังทิศที่ลมพัดมาจากตลอดเวลา ที่ปลายตรงข้ามมีแผ่นแบนแนวดิ่ง ซึ่งลมกระทบบนทั้งสองด้านสลับกัน ทำให้ใบพัดหมุน ด้วยอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ การเคลื่อนไหวนั้นถูกบันทึกไว้ และข้อมูลเกี่ยวกับทิศทางลมที่เปลี่ยนแปลงจึงมีให้ใช้งาน ในใบพัดบอกทิศทางลมแบบดั้งเดิม ทั้งใบพัดด้านหลังนั้นและส่วนที่เหลือของอุปกรณ์มีลวดลายประดับตกแต่ง ฐานรองรับแนวดิ่งที่ใบพัดบอกทิศทางลมหมุนรอบนั้น มีแท่งโลหะสี่แท่งติดอยู่ หันไปทางทิศหลักทั้งสี่ พร้อมอักษรย่อของทิศเหล่านั้น ทำให้สามารถดำเนินการสังเกตการณ์ได้ ซึ่งในกรณีนี้เป็นการสังเกตด้วยสายตาล้วน ๆ มีใบพัดบอกทิศทางลมชนิดหนึ่ง (weather vane wild) ที่นอกจากจะบ่งบอกทิศทางลมแล้ว ยังช่วยให้สามารถประเมินความรุนแรงของมันได้ ด้วยแผ่นโลหะเอียงที่แกว่งเหมือนลูกตุ้ม ยกตัวขึ้นมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับลม