มาตราฟาเรนไฮต์

มาตราวัดอุณหภูมิที่เสนอโดยช่างทำเครื่องมือแก้วและนักฟิสิกส์ชาวดัตช์ที่เกิดในโปแลนด์ แดเนียล กาเบรียล ฟาเรนไฮต์ (Daniel Gabriel Fahrenheit, 1686-1736) ในปี ค.ศ. 1724 ซึ่งจุดเยือกแข็งและจุดเดือดของน้ำภายใต้สภาวะปกติ ตรงกับค่า 32 และ 212 ตามลำดับ ทั้งสองแสดงเป็นองศาฟาเรนไฮต์ (°F) หน่วยของมาตรานี้ เพื่อแปลงอุณหภูมิเป็นองศาเซลเซียส [t (°C)] จากค่าเทียบเท่าฟาเรนไฮต์ [t (°F)] หรือในทางกลับกัน ต้องใช้สูตรแปลงต่อไปนี้ t (°C) = [t (°F) – 32] / 1.8; t (°F) = 1.8 · t (°C) + 32 สหรัฐอเมริกาเป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศในโลกที่ยังคงใช้มาตรานี้อยู่