სიმუმი
მცხუნვარე ქარი, მტვრით და ქვიშით დატვირთული, რომელიც ზოგჯერ ქრის საჰარას აღმოსავლეთ ნაწილში, პალესტინაში, სირიაში, იორდანიაში და ასევე არაბეთის ნახევარკუნძულზე. ამ ადგილების მაცხოვრებლები უნდა იცავდნენ თავს მისგან, რადგან მის მიერ მოტანილი ჰაერის ტემპერატურამ შეიძლება 50°C-ს გადააჭარბოს და ის უკიდურესად მშრალია (შეფარდებითი ტენიანობა 10%-ზე ნაკლები), ამიტომ მისი ზემოქმედება შეიძლება სასიკვდილო იყოს და ცხოველებსა და ადამიანებში ასფიქსიას და ჰიპერთერმიას იწვევს. ის ხილვადობას რამდენიმე მეტრამდე ამცირებს და კანის გაშიშვლებულ უბნებზე ბუშტუკები წარმოიქმნება. უფრო ხშირია ზაფხულის თვეებში და, როგორც წესი, ქმნის ნარინჯისფერ ღრუბელს, რომელიც უდიდესი სიჩქარით მოძრაობს უდაბნოზე და წინა ფრონტზე ძალიან ძლიერ და საშიშ ქარის ექსებს იწვევს. ბერძენმა ისტორიკოსმა და გეოგრაფმა ჰეროდოტემ (ძვ. წ. V საუკუნე) ის წითელ ქართან მიიჩნია. მისი ეტიმოლოგიური წარმოშობა არაბულ სიტყვა samûm-ში მდგომარეობს, რომელიც, თავის მხრივ, samm-დან მოდის და რომელსაც ვთარგმნით როგორც „შხამიანი ქარი“.