แนวปะทะอากาศเย็น

แนวปะทะอากาศที่ก่อตัวขึ้นจากการที่มวลอากาศเย็นดันเข้าหามวลอากาศอุ่น แทรกตัวเข้าไปใต้มวลอากาศอุ่นเสมือนลิ่ม และบังคับให้มวลอากาศอุ่นลอยตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว บนแผนที่อากาศ แนวปะทะนี้ตรงกับเส้นตัดกันระหว่างพื้นผิวแนวปะทะเย็น (cold frontal surface, CFS) กับพื้นผิวโลก CFS ดังกล่าวคือเขตแบ่งระหว่างมวลอากาศอุ่น (ด้านหน้า) กับมวลอากาศเย็น (ด้านหลัง) ในเชิงกราฟิก แสดงด้วยเส้นสีน้ำเงินหนาพร้อมสามเหลี่ยมสีน้ำเงินชี้ไปในทิศทางที่แนวปะทะกำลังเคลื่อนตัว เมฆที่สัมพันธ์กับแนวปะทะนี้เป็นเมฆแบบคิวมูลิฟอร์ม ก่อให้เกิดฝนในรูปแบบฝนซู่ บางครั้งมีฟ้าคะนองร่วมด้วย เมื่อแนวปะทะอากาศเย็นเคลื่อนผ่านไป ท้องฟ้ามักจะแจ่มใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อันเป็นผลจากการเคลื่อนเข้ามาของมวลอากาศเย็น ลมจะเปลี่ยนทิศไปทางเหนือ และความกดอากาศจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและชัดเจน ในเขตด้านหลังดังกล่าว บางครั้งจะเกิดฝนซู่หลังแนวปะทะ ด้านหน้าของแนวปะทะอากาศเย็นคือแนวปะทะอากาศอุ่น โดยทั้งสองแนวถูกแยกจากกันด้วยเขตที่เรียกว่าภาคอากาศอุ่น (warm sector) แรงผลักของอากาศเย็นด้านหลังทำให้แนวปะทะอากาศเย็นเคลื่อนที่ด้วยความเร็วมากกว่าแนวปะทะอากาศอุ่น เมื่อมันไล่ตามทันและแซงหน้าแนวปะทะอากาศอุ่น จะก่อตัวเป็นแนวปะทะอากาศปิด (occluded front) หรือแนวปะทะปิด (occlusion)

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้อง: จมูกแนวปะทะ