Мулоим шудан
Ба «мулоимӣ/нармӣ» марбут буда, ин ибора ду маънои метеорологӣ дорад. Аз як тараф, он барои нишон додани он истифода мешавад, ки бод суст шуда истодааст ва қувваи худро гум мекунад; ва аз тарафи дигар, барои нишон додани он, ки сахтии зимистон кам мешавад ва сармои шадид паст мерафта бошад. Ҳамин тавр, бо омадани обуҳавои баҳорӣ зимистон «мулоим мешавад/нарм мегардад».