Барфборӣ

Амали боридани барф. Истилоҳ инчунин барои ифодаи миқдори барфе истифода мешавад, ки дар як вақт дар натиҷаи ҳамин амал дар рӯи замин ҷамъ шудааст. Шиддатнокии барфборӣ хеле гуногун аст. Мушоҳидагарони обуҳаво тақсимоти зеринро ба чор категория муқаррар мекунанд: 1) барфбории хеле сабук, ки дар он барфпораҳо хеле кам меафтанд ва заминро пурра намепӯшонанд; 2) барфбории сабук, ки дар он намоёнӣ зиёда аз як километр имконпазир аст; 3) барфбории миёна, ки дар он намоёнии уфуқӣ байни 500 ва 1000 м паст мешавад; ва 4) барфбории шадид, ки бо боридани миқдори зиёди барфпораҳои калон тавсиф мешавад ва намоёнии уфуқиро аз 500 м паст мекунад. Суръати ҷамъшавии барф дар рӯи замин - вобаста ба шиддатнокии барфборӣ бештар ё камтар - имкон медиҳад, ки тасниф монанд барои барфи борида муқаррар карда шавад.