habub (haboob)

Nazwa z jej etymologicznym pochodzeniem w arabskim słowie habb (wiatr), używana do identyfikacji surowej burzy pyłowej, na czele której tworzy się ściana osadu uniesionego z ziemi w konsekwencji nagłego zapadnięcia się powietrza o ziemię. Chociaż termin pochodzi z Sudanu i Sudanu Południowego, jego użycie rozprzestrzeniło się na wszystkie suche regiony świata, gdzie to gwałtowne zjawisko występuje. Ściana pyłu może osiągnąć do 100 km szerokości i kilka kilometrów wysokości oraz przemieszczać się z prędkościami od 35 do 100 km/h.