ស្រទាប់អូហ្សូន
តំបន់បរិយាកាសមួយ ដែលស្គាល់ផងដែរថាជាស្រទាប់អូហ្សូន ដែលកាន់កាប់ផ្នែកភាគច្រើននៃស្ត្រាតូស្ហ្វែរ ដោយលាតសន្ធឹងចាប់ពីកម្ពស់ប្រមាណ ១២ ដល់ ៤០ គីឡូម៉ែត្រ។ នៅក្នុងនោះ ភាគរយនៃអូហ្សូនមានកម្រិតខ្ពស់ទាក់ទង ហើយឈានដល់ការប្រមូលផ្តុំអតិបរមារវាងប្រមាណ ២០ និង ២៥ គីឡូម៉ែត្រ។ ស្រទាប់អូហ្សូនត្រូវបានគេស្គាល់ទូលំទូលាយនៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៨០ នៅពេលដែលគេរកឃើញការបាត់បង់យ៉ាងខ្លាំងនៃឧស្ម័ននោះ (ហៅថា "រន្ធអូហ្សូន") នៅលើអង់តាទិកក្នុងរដូវផ្ការីកនៃអឌ្ឍគោលខាងត្បូង ហើយត្រូវបានគេភ្ជាប់យ៉ាងច្បាស់លាស់ទៅនឹងការបញ្ចេញសមាសធាតុក្លរ៉ូហ្វ្លុយអូរ៉ូកាបូន (CFC) ដែលមានប្រភពមកពីសកម្មភាពមនុស្សចូលទៅក្នុងបរិយាកាស។
ពាក្យពាក់ព័ន្ធ: ក្លរូហ្វ្លុយអូរ៉ូកាបូន
ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថា: អូហ្សូណូស្ពែរ