ชั้นโอโซน

บริเวณหนึ่งของบรรยากาศ - หรือที่รู้จักกันในนามชั้นโอโซน - ซึ่งครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของสตราโตสเฟียร์ ขยายจากระดับความสูงประมาณ 12 ถึง 40 กิโลเมตร ภายในชั้นนี้ เปอร์เซ็นต์ของโอโซนค่อนข้างสูง โดยมีความเข้มข้นสูงสุดอยู่ระหว่างประมาณ 20 ถึง 25 กิโลเมตร ชั้นโอโซนเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายในทศวรรษ 1980 เมื่อมีการตรวจพบการสูญเสียก๊าซดังกล่าวอย่างมีนัยสำคัญ (ที่เรียกว่า "รูโหว่โอโซน") เหนือทวีปแอนตาร์กติกาในช่วงฤดูใบไม้ผลิของซีกโลกใต้ และเชื่อมโยงอย่างชัดเจนกับการปล่อยสารประกอบคลอโรฟลูออโรคาร์บอน (CFC) ที่มีต้นกำเนิดจากกิจกรรมมนุษย์สู่บรรยากาศ